Maandenlang gedroeg ze zich voorbeelding en kleurde ze mooi binnen de lijntjes van het militair domein van Leopoldsburg, waar ze leefde van reeën en everzwijnen. Maar nu heeft wolvin Naya zich mogelijk opnieuw vergrepen aan een schaap, in het grensgebied tussen Balen en Leopoldsburg, in de onmiddellijke nabijheid van het militair domein. Dat gebeurde in de nacht van 20 op 21 maart 2018.
Omdat de schadelijder in februari al aanwezig was op de info-avond over wolven in Leopoldsburg, wist hij perfect wat te doen: hij verwittigde meteen het meldpunt Welkomwolf.be, dat op zijn beurt het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek (INBO) en het Agentschap voor Natuur en Bos (ANB) op de hoogte bracht. Meteen heeft het INBO de gegevens van de gps-tracker voor de uren rondom de aanval op het schaap opgevraagd in Duitsland om na te gaan of Naya op de plaats delict was. Op vraag van de schadelijder kunnen wij helaas niet meer gegevens meedelen, behalve het gegeven dat het een zeer oud schaap betrof en dat de eigenaar van het schaap – net als de eigenaar in Meerhout – zeer positief blijft tegenover de aanwezigheid van de wolf (er even van uitgaande dat het de wolf geweest is). De nieuwe schadelijder is formeel: hij zal geen schadevergoeding aanvragen bij de Vlaamse overheid, terwijl hij nochtans op de hoogte is van de mogelijkheid om dat te doen.
We hadden het al eerder voorspeld: zodra Naya buiten haar inmiddels gevestigde territorium komt – dat ze goed kent en waar ze weet hoe ze wild moet verschalken – zouden we wel eens met nieuwe aanvallen op huisvee kunnen te maken krijgen. In een door mensen beheerst cultuurlandschap zijn schapen of geiten immers een gemakkelijke prooi. Doorgaans is daar ook geen alternatief – in de vorm van reeën – voorhanden.
Wij van Welkomwolf.be kunnen maar opnieuw ontroerd zijn door zoveel gastvrijheid en vergevingsgezindheid vanwege de bevolking voor wolvin Naya. Tegelijk moeten we vaststellen dat ook dit schaap niet beschermd was door schrikdraad. Ondertussen loopt wolvin Naya op het militair domein al bijna drie maanden tussen 400 schapen die wél achter schrikdraadrasters grazen, en daar valt nog steeds geen conflict te melden. Aan de smaak van het ras kan het niet gelegen zijn: het schaap dat nu gedood werd, was van hetzelfde ras als de schapen op het militair domein, en bovendien was dit exemplaar stokoud. Als Naya de dader is, dan verkiest ze een oud en taai schaap zonder schrikdraad boven een mals lam mét schrikdraad, zo lijkt het wel.
Het brengt ons meteen bij een maatschappelijke keuze: gaan we met z’n allen de houding aannemen dat wolvenschade niet te voorkomen is en dat we gewoon de schadelijders gaan vergoeden, of gaan we echt inzetten op preventie door veehouders te informeren over de heilzame werking van schrikdraadrasters in het geval van wolven? Als die preventie en het plaatsen van rasters moeten gesubsidieerd worden, dan lopen de kosten daarvan wellicht hoger op dan gewoon de schade als gevolg van niets doen te vergoeden. Maar niets doen gaat dan weer voorbij aan het feit dat bij elke wolvenschade ook emotionele aspecten spelen, en dat je het risico loopt dat het maatschappelijk draagvlak voor de wolf begint te verbrokkelen.
Landschap vzw – de natuurvereniging achter Welkomwolf.be – kiest resoluut voor het voorkomen van wolvenschade, ook al is dat mogelijk een veel duurdere oplossing dan gewoon niets doen, de schade incasseren en ze daarna droogweg vergoeden. De vraag is nu in welke mate de Vlaamse overheid in die piste wil meestappen.