Er waren al langer vermoedens dat de gevestigde wolvin Emma in de regio ten noorden van Antwerpen het gezelschap had gekregen van een mannelijke wolf, maar vandaag is dat door INBO ook wetenschappelijk bevestigd met DNA-analyses.
Wolvin Emma arriveerde in de grensregio ten noorden van Antwerpen in de maand maart van dit jaar. Tot dan wist niemand van haar bestaan. Uit haar DNA-profiel bleek tot ieders verbazing dat Emma een tot dan toe ongekende dochter was van de Limburgse roedel. Ze is in april 2022 als welp geboren in Limburg, maar is erin geslaagd om een jaar lang onder de radar te blijven en nergens haar uniek DNA achter te laten op een prooi, althans niet op landbouwdieren.
Ruim een half jaar leidde ze ook ten noorden van Antwerpen een behoorlijk onopvallend bestaan: zelden werd ze gezien, nog minder was er schade aan landbouwdieren. Een modelwolf dus.
Daar kwam vanaf oktober plots verandering in, met vraatsporen op een rund en meerdere schadegevallen bij schapenhouders. De ervaring in Limburg leert dat zoiets een indicatie kan zijn van de aanwezigheid van een nieuwe wolf, wat nu ook met DNA-analyses bevestigd is: wolvin Emma heeft sinds begin oktober het gezelschap van een andere wolf. Evident een mannetje, omdat beide dieren elkaar verdragen in hetzelfde gebied. Ze hebben overigens ook samen van de bemonsterde prooien gegeten.
Vanaf nu is er dus niet langer sprake van een solitaire wolvin, maar van een wolvenpaar. Het vervolg van het verhaal is uiterst voorspelbaar: in februari volgt de paring – februari is de enige voortplantingsmaand bij wolven – en nog eens 63 dagen later, in de tweede helft van april, worden er wolvenwelpen geboren ergens in de heide- en bosgebieden van de grensstreek. Tenminste, als geen van beide dieren verongelukt in het verkeer en als we niet geconfronteerd worden met illegale dodingen.
Foto: wolvin Emma – Peter Symens
