Wetenschappers van het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek (INBO) voerden de autopsie en DNA-analyse uit van de wolf die op zondag 11 maart dood werd aangetroffen langs een weg in Opoeteren. De resultaten bevestigen de vermoedens.
“Het gaat hier om een mannelijk dier van 31,6 kg, met een lengte van 117,5 cm van neuspunt tot staartwortel”, licht Koen Van Den Berge, expert carnivoren, toe. De staart is 41 cm lang zonder haarpluim, 51 mét. “Het dier is wel degelijk een verkeersslachtoffer, al dachten sommigen aan een klemvangst op basis van de wonde aan de voorpoot. De linkerdij was gebroken en de lever op meerdere plaatsen gescheurd: de inwendige bloedingen die daarop volgden, zijn het dier fataal geworden.”
De wolf was in goede conditie, en werd geboren rond 1 mei 2017, dus amper 9 à 10 maand oud. Dat laatste werd bepaald op basis van een röntgenopname van het gebit. Zowel maag als darm waren leeg, op wat parasieten na. Dit hoeft niet te verbazen bij een carnivoor zoals de wolf met een snelle transit. Het dier was niet voorzien van een zender.
Joachim Mergeay van het team Genetische Diversiteit coördineerde de DNA-analyse: “DNA leert ons dat de wolf afkomstig is van de Centraal-Europese populatie, waartoe de Duitse wolven behoren, en dat hij het zogenaamde haplotype H2 draagt. Naya, de wolf die zich nog steeds schuilhoudt op en rondom het militair domein van Leopoldsburg, is van een andere haplotype, H1. H2 komt voor bij slechts 5% van de Duitse wolven, en komt niet voor in de Frans-Italiaanse populatie.”
De bijtsporen op de schapenkadavers uit Bree en Rotem geven telkens een 100% match op haplotype H2, en zijn met 95% zekerheid toe te schrijven aan de aangereden wolf.
Lees hier het persbericht van INBO.