Wij durven nu met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid stellen dat in de nacht van 4 op 5 maart een wolf aanwezig was in het dorpje Bérismenil, deelgemeente van La Roche-en-Ardenne. Hoe we dat weten? Omdat de wolf zijn handtekening achterliet: een dood schaap met bijtsporen zoals we die ook in Meerhout, Bree en Rotem hebben gezien. De collega’s van Réseau Loup in Wallonië voeren het onderzoek en de analyses lopen nog. Maar zelfs als er geen wolven-DNA wordt gevonden, dan nog zijn wij overtuigd van het feit dat hier een wolf aan het werk was. De gelijkenis met de drie gevallen in Vlaanderen – Meerhout, Bree en Rotem – is té groot. Omdat de wolf zo goed als zeker ook al weer weg is, kan het ook geen kwaad om nu naar buiten te komen met het nieuws; wolvenspotters zullen hoedanook van een kale reis thuiskomen.
De wolvenaanval gebeurde in de nacht van 4 op 5 maart op het eigendom van Hilde Vervaecke in Bérismenil. Op haar Facebookprofiel een gedetailleerd verslag:
Mysterie… Ons schaap Ella werd in de nacht van 4 op 5 maart dood gebeten. Ze lag achterin de weide, met enkele bloedpunten in de nek, afgevreten ribben en een lege buikholte. Op de rest van haar lichaam waren er geen bijtsporen. Haar maaginhoud lag wat verder, een hoopje half verteerd hooi, op het eerste zicht alsof er een paard gemest had. Bij één voorpoot was haar vel afgepeld. We denken dat het een wolf was. Haar lam van drie weken oud bleef ongedeerd. Dat lag allicht binnen in de stal bij de rest van de groep terwijl ma werd opgegeten en terwijl er nog een ander schaap lammerde.
Ella was niet de dikste van de bende maar ze was het meeste buiten om van het eerste gras te eten, terwijl de anderen heel de nacht binnen nog aan het hooi zaten. We hebben niets gehoord hoewel we op amper dertig meter van de weide slapen. De sporen – een dikke 10 cm groot – die we nog in de toefjes snel smeltende sneeuw vonden, toonden mooi hoe het dier had gelopen op de weide ernaast en waar het over de omheining was gesprongen. Waar er meerdere prenten te zien waren, lagen ze vrij recht op een rij. Er waren ook kleinere sporen, in de wei en rond het karkas, misschien van de vos die wat verder zijn hol heeft en geregeld passeert. We hebben Stijn Van Dyck gecontacteerd en Réseau Loup en binnen het kwartier was hij met nog een expert ter plekke. Ze hebben alles afgestapt en het karkas voor onderzoek naar de Universiteit van Luik gebracht van waaruit er stalen voor DNA-analyse naar een Duits laboratorium gestuurd zijn. Jean Pecheur, de boswachter heeft de sporen in de sneeuw en modder nog een kilometer verder kunnen volgen richting bos. Er is geen loslopende hond in de buurt gezien. Alle tekens zien er wolfachtig uit maar het is blijkbaar toch nog niet zo makkelijk om het DNA van de dader terug te vinden. De analyses duren meerdere weken om onze nieuwsgierigheid wat op de proef te stellen.
Volgens Welkomwolf.be is dit de tweede zekere waarneming van een wolf in Wallonië, na de wolf van Gedinne in augustus 2011, inmiddels toch al weer zes en een half jaar geleden. In de periode daartussen waren er nog meerdere meldingen, onder meer ook uit de ruime periferie rondom La Roche-en-Ardenne, maar nooit werd een zo overtuigend bewijs geleverd als hier in Bérismenil.