Nieuws

Voor waarnemer Peter Symens wordt het paasweekend van 2024 er één om nooit meer te vergeten. Op Stille Zaterdag – what’s in a name – stond hij oog in oog met wolvin Emma in het noorden van Antwerpen. En ja, hij kan het navertellen, zelfs met een heel fotoverslag erbij dat hij graag met ons deelt!

De moeflon is een exoot, een schaap dat thuishoort op een rotsachtige bodem in bergachtige streken, niet op de stuifzanden van de Veluwe. Zonder inheemse toppredatoren in de buurt kon deze uitgezette jachttrofee zich aardig redden, maar sinds de wolf terug is, is de moeflon een té gemakkelijke prooi.

Dat moeflons hier echt niet thuishoren, bewijzen ze door na het wegrennen al vrij snel te stoppen en achterom te kijken om in te schatten of de wolf nog volgt. Zoiets kan misschien werken in de bergen, maar in het Europese laagland heet zoiets een fatale vergissing…

De Vlaamse partij CD&V – de V staat voor Verzuring – vraagt zich af of de wolf wel nut heeft en stelt plots “dat er geen plaats is voor de wolf in Vlaanderen”, net nu het aantal wolven in Vlaanderen een dieptepunt heeft bereikt. Afspraak in het stemhokje op verkiezingszondag 9 juni! Dan zal de kiezer bepalen of er in Vlaanderen nog plaats is voor deze partij die verkiezing na verkiezing verliest en die zich nu schaamteloos probeert te profileren op kap van de wolf.

Voor de Nederlanders: CDA is in hetzelfde bedje ziek. Het zijn dikke makkers in de Europese Volkspartij die de wolf vogelvrij wil verklaren.

Vanochtend tijdens de wolvenstage van Landschap vzw en STARLING in Göhrde, Noord-Duitsland, zagen we drie keer een wolf op relatief korte afstand. De wolf keek ons lange tijd aan. Het woud van Göhrde is 9.000 hectare groot, de oppervlakte van 18.000 voetbalvelden. Daarin leeft een roedel van momenteel 10 wolven. Hoeveel geluk kan je hebben?

Samen eten van een dode koe, haar meetronen naar een vers schaap, het lijkt allemaal weinig indruk te maken op wolvin Emma, die nu bijna een jaar gevestigd is ten noorden van Antwerpen. Uit DNA-onderzoek van INBO – Instituut Natuur- en Bosonderzoek blijkt dat begin oktober én begin december 2023 twee verschillende mannetjeswolven kortstondig verbleven in het territorium van Emma. Geen van beide mannetjes kon haar echter verleiden tot een langdurige romance, want het staat vast dat beide dieren inmiddels niet meer aanwezig zijn. Spoorloos. Verdwenen als sneeuw voor de zon.

Is Emma werkelijk zo hard-to-get en worden de afgewezen mannetjes straks nog via hun DNA gemeld elders in België of in het buitenland? Of is er toch meer aan de hand en is de regio van Kalmthout-Wuustwezel echt een Bermuda-driehoek voor wolven? In 2021 en 2022 bleven twee andere mannetjes ook al spoorloos in dezelfde regio nadat ze aanstalten maakten om zich te vestigen; daarvan werd nooit nog iets vernomen. Voorlopig zijn alle pistes open; de toekomst zal het wellicht uitwijzen.

De voorbije weken ontving Welkom Wolf meerdere meldingen van een “wolf” in Zoersel in de Antwerpse Kempen, maar de interviews met waarnemers deden ons toch vermoeden dat het om een loslopende hond ging. Wel ééntje die dwars door bossen en natuurgebieden loopt en die zich maar af en toe eens laat zien aan een nietsvermoedende recreant. Uiteindelijk duurde het tot vandaag om het dier op de foto te krijgen. Een mooi abstract beeld van de “wolf van Zoersel” in zijn habitat…