luca

Exact één jaar nadat de Duitse wolvin Naya besloot om zich niet te vestigen in Nederland maar door te lopen naar Vlaanderen, is het nu ook in Nederland zo ver: na een inburgeringstraject van zes maanden zijn twee solitaire wolvinnen nu officieel ‘gevestigd’. Ze leven al sinds de zomer van 2018 op de Veluwe – los van elkaar – maar nu pas zijn ze officieel ingeburgerd. Voor Vara Vroege Vogels de aanleiding voor een wolvenspecial.

In de loop van 2018 hebben met zekerheid 10 verschillende wolven Nederland bezocht, meer bepaald 6 wolvinnen en 4 mannelijke wolven. Dat blijkt uit DNA-onderzoek. Hier zie je waar ze gespot zijn. Twee solitaire wolvinnen hebben zich inmiddels gesetteld op de Veluwe. Sinds de zomer van 2018 heeft de ene een territorium op de Noord-Veluwe, de andere op de Zuid-Veluwe. Drie van de tien wolven (Naya, Roger en August) zijn doorgelopen naar Belgisch Limburg, de vijf andere zijn vermoedelijk teruggekeerd naar Duitsland.

Tijdens een gewone geleide wandeling, helemaal niet bedoeld om wolvensporen te zoeken, vond Landschap vzw op 16 december een onmiskenbaar drafspoor van een wolf in de verse sneeuw op de Hoge Venen. We konden het spoor volgen over 1,4 km. Nergens menselijke voetstappen in de buurt, superregelmatig, niet de minste afwijking van de kaarsrechte koers, zelfs geen stilstand of aarzeling, gewoon ‘gaan met die banaan’, heerlijk opportunistisch gebruik makend van een smal mensenpaadje. Prent achterpoot systematisch in prent voorpoot, 140 cm tussen 2 prenten aan dezelfde zijde. Het spoor kwam uit de verboden C-zone, waar we het niet gevolgd zijn, maar overduidelijk nog héél ver doorliep over hetzelfde mensenpad (dat daar uiteraard nog minder gebruikt wordt). De individuele prenten waren niet erg gedetailleerd want de wind had zijn werk al gedaan, maar geen enkele hond is in staat om zo’n regelmatig kaarsrecht spoor af te leveren over zulke grote afstand. Bovendien mogen honden hier niet eens komen. Conclusie: C2-waarneming.

“Beter laat dan nooit” moet Waals minister René Collin gedacht hebben toen hij vandaag uitpakte met het nieuws dat hij DNA-bewijs heeft van de aanwezigheid van een wolf in de Hoge Ardennen in augustus en oktober 2016. Het DNA werd gevonden in oude stalen van speeksel dat werd aangetroffen op dode schapen in Samrée nabij La Roche-en-Ardenne. De wolf in kwestie was een andere dan diegene die nu in de Hoge Venen (niet te verwarren met de Hoge Ardennen!) rondloopt, zo blijkt nog uit het onderzoek, maar beide wolven zouden wel uit dezelfde Centraal-Europese populatie afkomstig zijn, waartoe ook de Duitse en Nederlandse wolven behoren.

Lees hier het artikel in La Libre. 

Welkomwolf.be is absoluut niet verbaasd over deze onthulling, want ze sluit perfect aan bij wat we al wisten: er waren al aanvallen op schapen geregistreerd in de zomer van 2017 nabij Tailles en in maart 2018 in Bérismenil in dezelfde omgeving, en allemaal droegen die de handtekening van een wolf. Bovendien ontvangt Welkomwolf.be al lange tijd wolvenwaarnemingen – helaas allemaal zonder hard bewijs – uit de hele regio van de Hoge Ardennen ten westen van de E25 Luik-Neufchâteau. Dan spreken we over de streek van La Roche-en-Ardenne, Manhay, Heyd, Erezée, Hotton… Als aanwezigheid van de wolf 100% zeker was in augustus en oktober 2016 (stalen in Samrée) én in maart 2018 (stalen in Bérismenil), dan is het redelijk om aan te nemen dat minstens een deel van de niet-bewezen wolvenwaarnemingen effectief een wolf betreft en dat er dus meer dan waarschijnlijk al geruime tijd een vierde wolf aanwezig is in België, naast Naya en August in Limburg en de nog naamloze Duitse wolf in de Hoge Venen.

Daarnaast zijn er nog de oude waarneming van de wolf van Gedinne in augustus 2011 en de doodgereden wolf van Opoeteren in maart 2018. Dat brengt het totaal aantal zekere wolven op Belgische bodem al op zes, waarvan minstens drie en vermoedelijk vier nog present. 

Van de vier wolven die in 2018 op Belgische bodem zijn vastgesteld, zou de Hoge Ardennenwolf als enige al langer aanwezig zijn, dus al sinds 2016. En dus was Naya niet de eerste wolf op Belgische bodem sinds de wolf van Gedinne in 2011 (maar Naya blijft wel definitief de allereerste wolf op Vlaamse bodem). Dat is toch wel een fameuze onthulling vanwege Waals minister Collin. Al kan je wel de vraag stellen waarom het 2 jaar (!) duurt om resultaten uit stalen te verkrijgen…

Yvan Mahaux, een jonge bioloog, stond enkele dagen geleden oog in oog met een wolf in de Ardennen, op een afstand van amper 50 meter. Hij had de tegenwoordigheid van geest om snel zijn fototoestel te nemen en een foto te maken alvorens de wolf – even verbaasd als Yvan zelf – in de vegetatie verdween.

Yvan is tweetalig en was enkele jaren geleden nog actief als gids voor Landschap vzw, de vereniging achter de campagne Welkom Wolf. Aan zijn kennis moet niet getwijfeld worden, en de foto die hij maakte, spreekt boekdelen.

Eerdere foto’s van wolven in België werden stuk voor stuk gemaakt door onbemande cameravallen, maar deze foto is live gemaakt en daarmee een weergave van een onwaarschijnlijk zeldzaam moment. Met slechts één zekere wolf aanwezig in de hele Ardennen, is de kans op een ontmoeting echt belachelijk klein. Wolven gebruiken een territorium van gemiddeld 200 vierkante kilometer of dus 20.000 hectare. De kans dat je de enige wolf in Wallonië zomaar tegen het lijf loopt, is zo goed als nul, maar Yvan deed het!

Welkom Wolf feliciteert Yvan met zijn onwaarschijnlijke waarneming en met de eerste gewone foto van een wilde wolf in België! 

Lees het interview met Yvan en bekijk zijn wolvenfoto op de website van WWF België.

Zojuist heeft het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek (INBO) de resultaten bekendgemaakt van het DNA-onderzoek dat verricht is op de 8 dode schapen die onlangs in de regio Leopoldsburg te betreuren vielen. Bijzonder knap werk weer van het INBO, dat hiermee een hoop nieuwe info verschaft. Zo blijkt de nieuwe wolf August inderdaad een mannetje te zijn. Uit welk roedel hij afkomstig is en hoe oud hij is, weten we niet, maar zeker is wel dat hij begin juni 2018 een schaap heeft gedood nabij het plaatsje Norden in het noorden van Duitsland (Niedersachsen). Op zijn tocht van Duitsland naar Leopoldsburg deed hij in de periode juni-juli met zekerheid de Nederlandse provincies Friesland, Flevoland en Gelderland aan, waar zijn DNA werd gevonden op dode schapen. August werd voor het eerst in Limburg ‘gezien’ door een cameraval van INBO in de nacht van 2 op 3 augustus, meteen al samen met Naya. De eerste aanval op 4 schapen – de dag daarna – lijkt hij nog alleen te hebben gepleegd, maar bij de volgende razzia op 4 schapen – 11 augustus – was ook zijn kersvers liefje betrokken.