welkomwolf
op de bres voor een rijke natuur
Ondertussen bereiken ons meer beelden van de jonge wolf die gisteren is doodgereden op de grens van Peer en Meeuwen in Belgisch Limburg. Naar alle waarschijnlijkheid gaat het om één van de jongen van dit jaar van wolvenkoppel August en Noëlla. Het dier werd overgebracht naar de labo’s van het INBO in Geraardsbergen voor een autopsie.
In opdracht van BIJ12 hebben Van Bommel Faunawerk en ARK twee jaar (2018-2020) ervaring opgedaan met kuddewaakhonden in Nederland. Hiervoor is eerder een pilot gestart op de Sallandse Heuvelrug met schapenhouder André Kühn. Zijn schapen grazen in natuurgebieden van Landschap Overijssel en Staatsbosbeheer. De kuddebewakers die Kühn inzet, beschermen schapen tegen alle indringers inclusief vossen en honden. En ook mensen als die in hun ogen te dichtbij komen. Kuddewaakhonden zijn werkhonden, geen familiehonden, en zijn niet gewend om geaaid of benaderd te worden door vreemden. Eén van hun taken is immers ook het voorkomen van veediefstal.
Uit de pilot blijkt dat waakhonden, in combinatie met schrikdraad, een prima middel zijn om in Nederland schapen te beschermen tegen wolvenaanvallen. Wel is tijd, geld en toewijding nodig voor de inzet van waakhonden.
Met een opvallende dagtrip door Balen zette deze wolf vandaag even de puntjes terug op de i: Balen – in de provincie Antwerpen – is en blijft een aanhangsel van het Limburgs wolventerritorium en dus risicogebied. Ons meldpunt pikte hem op nog voor zonsopgang aan het kanaal van Beverlo en kon hem volgen tot na zonsondergang nabij de grens met Ham en Heppen-Leopoldsburg. De hele dag lang een wolf bijna live op onze radar, en dat zonder zender, hoe cool is dat!
Zondagmiddag, 14u30… Het zal je maar overkomen als wolf: na een nachtje stappen niet op tijd teruggekeerd naar de veilige thuishaven op het militaire domein, en vervolgens overal geconfronteerd worden met recreanten en auto’s. Het overkwam deze onfortuinlijke wolf in Opoeteren (Maaseik) in Belgisch Limburg. Een andere wolf ontsnapte eerder op de dag – om 11u – ternauwernood aan de dood op de N76, en woensdagavond om 18u20 overleefde een soortgenoot een bijna-aanrijding op de N719. Het zijn echt bange dagen voor de wolvenfamilie in Limburg.
Als een zwervende wolf zijn DNA achterlaat in een keutel, op een prooi of via een stukje vacht, dan duikt datzelfde DNA vroeg of laat wel op elders in het land of in het buitenland. Niet zo voor de wolf van het Turnhouts Vennengebied, Kalmthout en Zeeland. Na zijn toch wel zeer opvallende ‘passage’ in West-Brabant, Tholen en het Grenspark De Zoom-Kalmthoutse Heide in april en mei 2021 werd nooit nog iets van het dier vernomen. De ene dag nog overal in beeld, de dag erna spoorloos. Zelfs dat is niet abnormaal, maar als zoiets 5 maanden duurt, dan is er serieuze stront aan de knikker…
Het was al langer duidelijk dat de derde overlevende Limburgse wolvenwelp van 2020 meer dan waarschijnlijk niet is weggetrokken, maar vergiftigd in Limburg zelf. Alle wolven die ooit door Vlaanderen passeerden en er hun DNA achterlieten, werden achteraf ‘teruggevonden’ in het buitenland op basis van hun DNA op prooien of in drollen. De Limburgse bijna-jaarling verdween echter in april van dit jaar zonder nog één spoor na te laten: nergens in België nog een waarneming, nergens in Europa nog zijn DNA, helemaal niks. In dezelfde periode is vergiftigd aas gevonden in het hart van het wolvengebied en zijn twee honden daar ter plekke gestorven aan vergiftiging. Er zijn overigens niet zoveel personen die toegang hebben tot de plek op het militair domein waar de kuddewaakhond vergiftigd werd. Militairen en boswachters staan buiten verdenking, dan blijven er al niet zoveel over.
