Edouard Geelhand

Op de A2 bij Nederweert in Nederlands Limburg is in de nacht van vrijdag op zaterdag een dode wolf gevonden. De wolf was aangereden. Het is al de derde keer in enkele maanden tijd dat een dode wolf te betreuren valt op de snelwegen in het zuiden van Nederland. De twee vorige slachtoffers waren mannelijke welpen uit 2021 van het roedel in Belgisch Limburg.

In het Dutch Wildlife Health Centre van de Universiteit Utrecht en Wageningen Environmental Research wordt het dier verder onderzocht, onder meer om leeftijd, maaginhoud en conditie te achterhalen. Uit DNA-onderzoek moet duidelijk worden om welke wolf het precies gaat.

De Limburgse jongvolwassen wolf GW1924m van de lichting 2020 die in januari en februari 2022 uitweek naar de Hoge Venen (B) en de Duitse Eifel, heeft blijkbaar tot een drastische koerswijziging besloten. Amper een maand later is zijn DNA tot drie keer toe vastgesteld op prooien aan de Duitse Waddenkust, in het uiterste noordwesten van Nedersaksen! Daarmee heeft deze Limburgse zwerver – in rechte lijn gemeten – zijn eerste 500 kilometer voltooid, in werkelijkheid uiteraard een veelvoud daarvan. Benieuwd hoe dit verdergaat!

In deze video van 23 maart 2022 zijn drie van de huidige vijf Limburgse wolven te zien, gefilmd door een wildcamera van Welkom Wolf in de corridor tussen de twee belangrijkste kerngebieden van de wolven. De laatste wolf die in beeld komt, heeft een buikje…

Dat wolvin Noëlla nu zwanger is, is geen verrassing. De paartijd van wolven in Europa is immers beperkt tot de maand februari. Na een draagtijd van ongeveer 63 dagen worden de welpen geboren tussen half april en half mei. Dat heeft de natuur zo geregeld, zodat de welpen kunnen opgroeien in het seizoen waarin er volop prooien beschikbaar zijn.

De twee vorige jaren beviel Noëlla telkens in de tweede helft van april; dat zal dit jaar wellicht ook weer het geval zijn.

Nadat de twee jaarlingen – de enige overlevende welpen van 2020 – zijn weggetrokken rond de jaarwisseling, blijven in de Limburgse roedel momenteel nog slechts de ouders August en Noëlla over, samen met drie overlevende welpen van 2021. De andere drie welpen van 2021 zijn doodgereden, één binnen het Limburgs territorium, twee andere op snelwegen over de grens in Nederland. Wie dacht dat het aantal wolven binnen het territorium steeds verder zou oplopen, heeft nu alvast het bewijs dat het zo niet in elkaar zit: het aantal wolven zal altijd blijven schommelen tussen pakweg 5 en 12, afhankelijk van het tijdstip in het jaar.

Een meetlat is één ding, maar tegenwoordig neemt Welkom Wolf ook een wolf mee om te beoordelen of een halsbeet op een wilde prooi kan matchen met die van een wolf. Dit reekadaver was negatief voor de sneltest; de gaatjes van de hoektanden leken veel te dicht bij elkaar te staan. Maar zoals je weet, zijn sneltesten niet al te betrouwbaar; daarom werd er ook een poging gedaan om DNA te verzamelen. Vandaag in Domein Nieuwenhoven in Sint-Truiden, Belgisch Limburg.

Jazeker, er leeft een wolf in het Grenspark Kalmthoutse Heide. Hoewel de sloeber op de foto exact in die buurt werd gespot, is dit toch niet de wolf van Kalmthout. Het dier op de foto is een wolfhond, een gekweekt hondenras.

Uit DNA-analyses van het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek is gebleken dat er in december-januari meerdere wolven in de regio rondom Kalmthout hebben rondgehangen. Wolf Klaas bleek een Frans mannetje te zijn dat via Duitsland en Nederland naar het Grenspark was gekomen, maar dat inmiddels alweer terug in Duitsland is.

Een andere Grenspark-wolf is een zwervende mannelijke jaarling uit het Limburgse roedel, en die lijkt voorlopig niet van plan om te vertrekken. De kans is groot dat de bewuste ‘havenwolf’ Asterix en de Limburgse jaarling één en dezelfde zijn, maar 100% zeker is dat nog niet. Zeker is wel dat er nog steeds een wolf aanwezig is. Hier een nog niet eerder vertoonde foto van 13 februari; ons jongste beeld is inmiddels van 3 maart.